کاش ميشد تا خدا پرواز کرد پاي دل از بند دنيا باز کرد کاش ميشد از تعلق شد رها بال زد همچون کبوتر در هوا

اگه چشمات پرسيد بگو نديدمش... اگه گوش هات پرسيد بگو نشنيدمش... اگه دستت لرزيد بگو مال سرماست... اما اگه دلت لرزيد به خودت دروغ نگو دوستش داري!

الهي من فداي تو / خاري نره به پاي تو / قلب و دل و جون و تنم انگار شده به نام تو

هميشه براي کسي بخند که ميدوني به خاطر تو شاد ميشه... واسه کسي گريه کن که ميدوني وقتي غصه داري و اشک ميريزي برات اشک ميريزه... براي کسي غمگين باش که در غمت شريکه... عاشقه کسي باش که دوستت بداره

تو غربت و تنهاييم هيچکس نبوده جز تو ياد و نگاه چشم من بر کس نبوده جز تو هرکس برد از ياد مرا بازگشت نداشته جز تو
هر وقت بعد 120 سال رفتي اون 2نيا وقتي خواستي از پل صراط رد شي و بهت گفتن يکي حلالت نکرده اون منم که به اين بهونه يه بار ديگه ميخوام ببينمت

وقتي براي اولين بار با تو حرف زدم مي ترسيدم تو را ببوسم، وقتي براي اولين بار بوسيدمت مي ترسيدم عاشقت شوم، حالا من عاشقتم مي ترسم از دستت بدهم

چون عقاب .دلت چون دريا. دستانت چون اتش گرم.قدت چون سرو . صدايت چون اوازه پرنده..........خداييش هيچيت مثل ادم نيست
هر وقت تونستي برف رو سياه کني. پر کلاغ و سفيد کني. آتيشو بوس کني. توي آب يه نفس عميق بکشي. اون موقع منم ميتونم فراموشت کنم.
اگه ميدونستي که چقدر تنهام برام اشک ميريختي اما اگه ميدونستي که چقدر اشک ميريزم هيچوقت تنهام نميزاشتي